In Torino, Pagano di Subinago, ivi giudice per Tommaso III Conte di Savoia, fa esemplare (...)

Serie Generale 308a

(ST) Anno dominice nativitatis millesimo duccentesimo LXXXI^o, die martis XXVIII mensis octobris, indicione VIIII^a, actum Tau[rini] in domo ubi ius curie taurinensis redditur, presentibus Ardicione de Ruvere et Guillelmo Vioto testibus. Dominus Paganus de Subinago, iudex in Taurino pro illustri et magniffico domino Thomaso de Sabaudia comite, precepit mihi Frederico Silvestro notario dicte curie ad instanciam et postulacionem fratri Antonii cellerarii ut dicitur monasterii Luccediensis qui in premissas scripturas scriptas in libro in quas […] dicte curie exemplarem hac in formam reddigerem publici instrumenti ad hoc ut ad rei eternam[1] memoriam valeant quicquid de iure valere debuerint, quarum scripturarum tenor infra sequitur. Die sabati XI mensis octobris inquisitione facta officio curie super eo quod dicitur quod plures homines taurinenses et aliunde abstulerunt illis de Locedio de ovibus et multonis, quas duccebant de Alpibus per districtum taurinensem, et de quibus bestis solverunt peddagium peddageriis domini comitis, et que bestie erant in proteptione seu in vardia predictis domini comitis. Cornexius Beccharius iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod quidam de Monte Calerio, nomina quorum ignorat, duccebant circa IV^or trentanaria ovium usque ad Sanctum Iorgium. Item dixit quod ipse emit a Petro de Langa unum crestonum illorum de Locedio. Item dixit quod ipse emit duos crestonos ex predictis a Vilelmo peddagerio, Thoma Cagnatus et Villelmo Vioto quos crestonos non habuit tamen non solvit eis pro precio ipsorum solidos XXI. Item dixit quod Simondinus de Caluxo duxit unum crestonem usque ad bancham Iacobi de Planga. Item dixit quod Peronetus de Chamusseto duccebat unum crestonem cum quodam alio. Iacobus de Planga iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod ipse emit crestonem unum a Taurini Rubeo, quem ipse emerat a Peroneto de Chamusseto, et duos crestonos emit a Bernarius stantibus in domo Iohannis Mozii nomine Vercellono Gallina et a Marro unum crestonem. Thomas Cagnatus iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod audivit dici quod illi de Monte Calerio duxerint de predictis ovibus tropellum unum; interrogatus si scit aliquis de Taurino qui ceperit vel habuerit de ipsis ovibus, respondit non nec illi quibus date fuerint; interrogatus si scit vel audivit dici quo nomine vocentur illi de Monte Calerio vel aliquis ipsorum qui duxerunt ipsas bestias, respondit non. Die sabati XI octubris frater Iacobus, conversus monasterii Luccediensis reversus, dixit quod adidit per fratres dicti monasterii quod duo crestones dati fuerunt per fratres predicto Thome, Guillelmo peddagerio et Villelmo Vioto. Perretus de Langa iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod ipse habuit crestonem unum quem fratres ei dederunt. Et vidit quod illi de Monte Calerio, nomina quorum ignorat, ceperit de ipsis ovibus et nescit quantitatem, nec quot, et vidit quod Villelmus Viotus, Villelmus peddagerius et Thoma […] duxerunt unum vel duos crestones. Guillelmus pedagerius iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod scutiffer Guillelmus Cazius cepit unum multonum et Iacobus Marchoaldus […] et audivit dici quod illi de Monte Calerio, nomina quorum ignorat, duxerint circa quinque trentanaria ovium et ipse Guillelmus, Thomas Cagnatus et Villelmus Viotus habuerunt duos crestones quos eis dederunt fratres; et quos fratres habuerunt. Et audivit dici quod Nicholinus de Brennezio habuit de ipsis ovibus sive crestonibus et vidit de ipsis multonibus prout credit ad dictam Beatrixie Canburie. Guillemus Viotus iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod Iacobus Marchoaldus et Petrus Calvus ceperunt quilibet unum crestonem et audivit dici a Perroto de Cabureto quod Cornesius dixerat quod illi de Monte Calerio duxerunt tropellum unum; et ipse Villelmus, Thomas Cagnatus et Villelmus peddagerius habuerunt duos crestonos quos ipsi fratres eis dederint, et quos ipsi fratres habuerunt. Nicholetus de Cargnano iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod die iovis proxime preterita circa mediam terciam in Vigono ducta fuerunt IIII^or trentanaria ovium que dicebantur esse predicta et homines Vigoni credentes ipsas non esse de predicta[2] non permiserunt eis vendi in foro. Interrogatus si scit vel audivit dici quis duxit ipsas oves, respondit non; interrogatus si scit unde ducte fuerint ipse oves, respondit non. Guillelmus Durandi iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem; qui interrogatus super predictis dixit quod haberi palam in mercato bestiarum emit duos multones ab Henrico Castane et unum multonum a quodam cliente castri Collegii ex quibus duos occidit et unum habebat quem ceperint fratres de Locedio. Et audivit dici quod plures habuerunt de dictis multonibus silicet Perretus de Langa unum, Guillelmus Vioti et socii unum et plures alii et credit non quod multones empti ut supra fuerunt illorum de Locedio; interrogatus si (scit) tempore quo emit dictos multones credebat eos esse de illorum de Locedio, respondit sic. Bertholotus Amenus interrogatus dixit se nescire aliquod de predictis nisi tamen quod Guillelmus Durandus eum associavit ad tres multones quos ipse emerat ut supra. Simondinus de Caluxo interrogatus dixit se nescire quis habuerit de dictis multonibus nec esset Perrotus de Langa qui unum habuit et Marro de Mediolano habuit unum sibi per fratres datum; et quidam alii quibus dicti fratres eos dederunt et ipse Simondinus nullum habuit. Iacobinus Marchoaldus iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod ipse in fine Montis Calerii de subter Drosui invenit Pollinum Campagninum et Fredericum Calvum et duos alios de Monte Calerio, nomina quorum ignorat, et quendam de plures nominem Iohannem et duccebant oves et nesciebat unde essent ipse bestie, tamen illi qui ipsas duccebant; dixerit quod eas ceperant ultra Fianum et nescit quantitatem ovium et ipsum asociandum, adducendum ipsas oves et eas duxerit apud Vigonum causa vendendi; tamen illi de Vigono non permiserunt eas vendere in Vigono. Et eas duxerunt ad vendendum ad Pinayrolium. Et ipse oves vendite fuerunt in Pinayrolio, in Ayralibus et vendiderunt ipsas oves uni duas, et alteri tres, et alteri unam. Tamen nescit quibus vendite fuerunt; interrogatus qui fuerunt venditores ipsarum ovium, respondit ipse Iacobus, Pollinus Campagninus et Iacobinus Candiolius et scutiffer Nicholinus de Brennezio et Pascalis Testa et Petrus de Rosseto de Monte Calerio se reddierunt et non interfuerunt vendicioni ovium. Interrogatus quis recipiebat precium ipsarum ovium respondit ipse Iacobus et Pollinus Campagninus et Iacobinus Candiolius et facta vendicione ovium predictarum posuerunt totum precium simul in Vigone et a Vigone usque ad Montem Calerium; ipse Iacobus dixit predictum precium et ipsum dedit Iordanino Campagnino et Frederico Calvo. Interrogatus quot erat precium totum ovium predictarum, respondit quod nescit quia peccunia non fuit numerata. Interrogatus qui sunt illi qui habuerunt de precio predicto respondit Nicholinus de Brennezio habuit solidos L astenses quos ipse Iacobus ei dedit, et dominus Leonardus habuit solidos XX astenses quas ipse Iacobus dedit predicto Nicholino pro ipso domino Leonardo. Et ipse Iacobus habuit solidos L astenses pro se et Craviolio. Et Villelmus Cazius habuit solidos XXV quos ipse Iacobus ei dedit. Et superfluum predicti precii remansit penes Iordaninum Campagninum et Fredericum Calvum. Interrogatus si scit aliquis alium qui habuerit de predictis ovibus vel precio, respondit non. Item dixit quod Iordaninus Campagninus, Fredericus Calvus et Rubeus Canaverius de Monte Calerio et Bertinus Papalardus miserunt predictos denarios ad predictos cavalcatores per ipsum Iacobum. Postmodum interrogatus si ipse apud Montrucium expectavit Perretum scutifferem dicti Nicholini, respondit non nec fuit apud Montrucio. Interrogatus si ipse duxit secum dictum scutifferem eisdem usque Vima(…)um, respondit non. Vero tamen dictus scutiffer bene secutus fuit eum per campagnam. Interrogatus si ipse fuit ad capiendum dictas oves, respondit non nec ad ducendum ut supra extra fines Taurini. Interrogatus qua de causa habere debebat partem in dictis ovibus, respondit quod illi de Monte Calerio qui ceperant oves dixerunt ei quod, si vellet ire cum eis, darent sibi partem et asserebant ipsas oves cepisse de rebus marchionatus. Perrotus, scutiffer Nicholini de Brennezio, iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod Nicholinus de Brennezio venit ad ipsum et dixit ei quod deberet ire ad Montruccios ubi invenit Iacobinum Marchoaldum et deberet ire cum eo quia clientes de Monte Calerio stropellaverunt de bestis illorum de Locedio et ipsas bestias inveniret ultra Drosium. Et de ipsi bestis faceret sibi duos tropellas, unum ducceret ad vendendum usque Vigonum et aliud usque Carnianum. Et sic ipse Perrotus ivit usque ad Montrucia et invenit ibi Iacobum Marchoaldum et cum eo ivit ultra Drosium in Vima(...)um et ibi invenerit ipsas bestias in duobus tropellis quos custodiebant Guillelmus de Silenga, Fridericus Calvus et Rubeus de Monte Calerio et Pollinus Campagninus et quidam alii cuius nomina ignorat, et fecit camminari oves et invente fuerunt ipse oves unum tropellum et IIII^or trentanaria et XXIIII bestias et aliud inventum fuit IIII^or trentanaria minus IIII^or bestiis maius tropellus duxerunt ad vendendum Iacobus Marchoaldus et Pollinus et ipse Perrotus et duo alii usque Vigonum et iacuerunt ipse bestie in Ayra Pellicie minus tropellum remansit ibidem quod custodiebat Villelmus de Silenga et Rubeus de Monte Calerio et Nicholana de Monte Calerio et duo alii quos non cognoscit. Et in Vigono venditum de ipsis bestis LIIII precio librarum VI minus solidos III viannensium vel circa, de aliis nichil scit. Interrogatus si fuit presens venditioni ipsarum bestiarum, respondit non, sed supervenit quando vendite fuerunt Vioto de Donato de Pinayrolio. Interrogatus si aliquid habuit de dictis bestis, respondit non. Nicholinus de Brennezius iuravit stare mandatu curie et dicere veritatem super predictis; qui dixit quod Iacobus Marchoaldus venit ad dictum Nicholinum et ei dixit quod illi de Monte Calerio habebant oves predictos illorum de Locedio et quod deberet ire ad ipsas, ipse vero Nicholinus noluit ire sed misit Perrotum scutifferem suum dicens ei: «Vade ad Montrucium et ibi invenies Iacobum Marchoaldum. Et vade cum eo ad oves illorum de Locedio ultra Drosium ubi te duccet et tene computum de ovibus et scias quid fiet de eis quia unum tropellum debet ducci ad vendendum usque Vigonum et aliud usque Montem Calerium». Et sic mixit dictum Perrotum. Interrogatus si interfuit ad capendum dictas oves, respondit non. Interrogatus qua de causa habuit partem in ipsis, respondit occasione quia ipse bestie inpediebantur et illi qui eas ceperant dixerunt ei quod deberet eos iuvare. Et si in ipsis essent alique bestie qui de iure possent retineri haberet partem suam et ipsa occasione habuit partem in ipsis. Die lune XX mensis octubris frater Guillelmus Feletus conversus, ut asserit, monasterii sive abbacie Luccediensis iuravit dicere veritatem et interrogatus super captione et extorsione dictarum ovium, respondit quod ipse cum veniret de ultra montes simul cum pluribus fratribus dicti ordinis et ducceret quamdam magnam copiam sive matatam ovium quas idem frater pro dicta mansione emerat in partibus Benzonii et Bardonische simul cum sociis suis quidam clienties Manetus de Collegio, die VII mensis octubris et venderit in publica strata Taurini citra Sanctam Mariam de Colle, et ceperit VIIII bestias ovinas contra voluntatem ipsius fratris et eas duxerit usque Sanctum Maximum, sed non cognovit illos qui dictas bestias duxerunt. Et postmodum die mercurii[3] sequenti circa hora tertia cum dicti fratres simul cum dictis ovibus quas duccebant foret apud hospitaletum Taurini vendiderunt quidam clientes peddestres simul cum Nicholino de Brennezio qui erat super equo uno et ceperit ibi violenter de dictis ovibus circa XI trentanaria et IIII^or bestias et eas duxerit in terram dicti comitis sive in Monte Calerio, Pinayroli et apud Vigonum et alio secundum quod intellexit per illos quam plures qui veritatem inde noverit. Interrogatus qui fuerunt raptores dictarum bestiarum, respondit quod non cognoscit eos, preter Nicholinum de Brennezio, quem bene cognovit in dictis ovibus sed non vidit quod ibi aliquis caperet bestias. Item dicit quod de dicta matata ovium ultra predicta XI trentanaria et IIII^or bestias et ultra illas que sponte fuerunt date per fratres invente fuerunt et recuperate in Monte Calerio XXXIII bestie que fuerunt furate et rapte per quosdam de Monte Calerio. Interrogatus quis ipsas bestias restituit, respondit quod non cognoscit eos vero tamen domicelli domini vicharii erant presentes apud hospitaletum et viderunt omnia que fiebant. Item dicit quod dicte bestie erant omnes illorum de Locedio tamen et pastores earum maximas iniurias et gravamina substinuerunt ibidem illata eisdem apud Taurinum et in eius disctrictu. Frater Ubertus de Crustis iuratus et interrogatus super predicto negotio respondit quod veniendo cum dictis ovibus Locedii a partibus ultramontanis die VII mensis octubris, quidam de Collegio cum banderia levata citra stratam magnam de Collo super publicam stratam intraverunt tropellum dictarum ovium et ex eis rapuerunt circa duo trentanaria. Et postmodum die mercurii sequenti apud hospitaletum Durie Taurini quidam exeuntes de Taurino pedestres et duo equestres ibi violenter rapuerunt de dictis ovibus circa X trentanaria et XIIII bestias et eas duxerunt usque Montem Calerium [et] Drosium, et in terram domini T(home) de Sabaudia comitis. Interrogatus qui erant illi qui predictas oves ceperunt, respondit quod non cognoscit eos nec Nicholinum de Brennezio; item dicit quod ultra predicta […] domino [...] et aliis nunciis domini comitis et hominibus Taurini ut salvarentur bestie de Locedio et circa XIII bestias et peddagium bene solverat; et dicit quod dicte bestie erant […] illorum de Locedio tamen et maxime iniurie facte fuerunt pastoribus dictarum bestiarum sive dicto monasterio Locedii. Interrogatus quomodo scit predicta, respondit bene quia vidit et presens inter[fuit]. Et postmodum dixit in continenti quod dominus Octo de Bardonisca in dictis ovibus habebat IIII^or trentanaria et XVIIII multones ex quibus amissi seu capti fuerunt VIIII in finibus Taurini […]. Frater Iacobus de Riva Megana, iuratus et interogatus super predictos, dixit iddem quod frater Ubertus predictus. Guillemus Maurellus de Bardonisca, iuratus et interrogatus super predicto negotio, dixit in verbo veritatis quod cum [ipse veniret] die predicta cum dictis ovibus prope Sanctam Mariam de Collo venerunt quidam clientes de usque Collegio et intraverunt tropellum dictarum ovium, et ex eis extrapellaverunt quandam quantitatem et eas aduxerunt usque quandam ecclesiam cum banderia levata et nescit numerum dictarum ovium captarum et postmodum die sequenti cum centum prope Taurinum, apud Duria, venerunt alii quam plures et ex dictis ovibus ceperunt quandam magnam quantitatem; et eas adduxerunt ut dicitur usque Peddem Montem; aliter nescit nec cognoscit dictos raptores, nec scit qui fuit, nisi auditu et bene vidit quod dicti raptores apud Taurinum ceperint pastores dictarum ovium et eos captos et spoliatos duxerint et multa mala, eodem teste vidente, in fine Taurini fecerint contra nuncios Locedii et oves eorum. Interrogatus quomodo scit quod dicte bestie essent Locedii, respondit audivit salvis IIII^or trentanariis et XVIIII bestiis domini Oddoni[4] de Bardonischa que ibi erant. Et dicit quod est scolaris et ibat ad scholas usque Vercellas ipse testis. Rigardus de domino Oddoni de Bardonischa iuratus et interogatus super predicto negotio dixit et respondit idem quod Guillelmus Maurellus predictus et hoc scit quia presens erat simul cum dicto Guillelmo in loci predictis et suus socius est et ibat ad scollas. Facius bergerius dictarum ovium iuratus et interogatus super predictiis (dixit) quod scit firmiter quod ex bestiis illorum de Locedio fuerunt rapte in finibus Taurinii et Collegii et in terra domini Thome comitis circa XI trentanaria et IIII^or bestias s(…)m sive ex captis bestis datis gratis. Et ducte fuerunt ut dicitur dicte bestie in terram domini comitis. Interogatus quomodo scit quod tot bestie fuerunt capte, respondit quia vidit capi apud Collegium magnam quantitatem, de aliis non vidit quia ipse fuit captus apud pontem Durie Taurini, ita quod non potuit videre extrapellari oves. Et fuit detentus per duas noctes in quadam archa et ductus in Montem Calerium et non cognoscit illos qui ipsum ceperunt. Et dicit quod vidit de usque Collegii venire illos de Collegio in dictas oves ad banderiam levatam. Et de eis ceperunt unum tropellum et dicit quod quidam clientes de Monte Calerio sibi abstulerint res quam plures. Et Nicholinus de Brennezio sibi abstulit circa solidos V astenses. Guillelmus Brennezius dictorum fratrum qui dicitur Spinus, iuratus et interogatus super predictis, dixit iddem quod dictis facionis, salvo quod non fuit ductus apud Montem Chalerium ipse Guillelmus sed in Taurinum et non fuit ponitus in archa, quia dictus dominus vicharius ipsum fecit relaxari, nec sibi fuerit alique res alie ablate nisi capellum I apud Collegium. Eodem die dati sunt hn(...) testes a fratre Antonio cellerario monasterii Beate Marie de Locedio dicti monasterii nomine super intentione infrascripta. Intendit probiter frater Antonius cellerarius convercius monasterii[5] Beate Marie de Locedio dicti monasterii nomine, coram discreto viro domino Paganino iudice curie taurinensis super robaria facta fratribus dicte domus Locedii in finibus Collegii et Taurini de ovibus, multonis et arietibus dicti monasterii de Alpibus venientibus qui fuerunt numero XI trentanaria et IIII^or bestie, salvo plures quod quodlibet trentanaria dictorum animalium melioribus cum deterioribus computatis valebat temporis captionis et robationis predicte librarum IX et dimidiam viannensium bonorum de capite et tantum erant care fratribus dicte domus non renunciando propter hoc probationi iuranti fratrum expoliatorum quibus credi debere quantum ad hoc eorum solemni iuramento. Frater Guillemus Feletus, iuratus et interrogatus super predicta intentione, dixit verum esse in totum ut continetur in ea. Interrogatus quomodo scit respondit bene quia inde tamen possent haberi de aliis bestiis que remanserint et tantum darent si similes bestias habere possent ipso precio dicti fratres, et magis satis omnibus ipsis bestiis coequatis melioribus cum peioribus et vidit dictas bestias et eas duxit et emit idem frater. Frater Iacobus de Ripa, iuratus et interrogatus super predicta intentione, dixit idem quod frater Guillelmus predictus proximus testis interrogatus quomodo scit, respondit bene ut predixerit dictus Guillelmus tamen salvo quod eas non emitur. Frater Ubertus de Crustis, iuratus et interrogatus super predictis, diligenter dixit idem quod predicti duo testes proximos. Et hoc scit ut supra dixerunt dicti testes, salvo quod non emit dictas bestias tamen est magn[...] dictarum ovium.

(ST) Ego Fredericus Silvestrus notarius civitatis Taurini curie, pro illustri domino comite supradicto, auctenticum huius exempli in libro inquisitionum dicte curie vidi et legi, et sicut in eo continebatur ita exemplavi et auctenticavi[6] de mandato iudici infrascripti nichil addito vel diminuto ut mutet sensum vel formam; et ipsarum scripturarum tenorem in duabus hiis membrane cedulis simul subtis et meo signo compositis ad instanciam dicti cellerari procuratoris vice monasterii Luccediensis inserui et me subscripsi ac signum meum apposui consuetum.

Serie Generale 308b

(ST) Anno dominice nativitatis millesimo CC^mo LXXXI^o, die dominico secundo mensis novembris, indicione nona, in Taurino sub porticu […]larii ubi ius redditur, presentibus Nicholeto Pocardo et Aymoneto serviente domini Pagani de Subinago iudicis in Taurino, testibus. Dominus Paganus de Subinago iudex in Taurino pro illustri domino Thomaso de Sabaldia […]re precepit michi Frederico Lurie notario curie taurinensis, ad instanciam et postulacionem fratris Antonii monachi et cellerarii monasterii Locediensis ut dicitur nomine ipsius monasterii, ut infrascriptas scripturas conscriptas in libris consciliorum et cridarum curie civitatis Taurini, auctenticarem et exemplarem de predictis libris scriptis tempori vicarie et regiminis dominorum Hugonis de Monte Maiori vicario et Pagano de Subinago iudice in Taurino pro iamdicto domino Thomaso de Sabaudia comite, millesimo CC LXXXI^o, indicione nona, ac in formam publicam reddigerem ad hoc ut ad rei eternam memoriam valeant quod valere debuerant de iure, quarum scripturarum tenor infrascriptus. Die lune XIII mensis octubris, in plena credencia curie Taurini, ad sonum campane more solito congregata, predicti domini vicarius et iudex […] conscilium super exemplis infrascriptis. Primo super ordinamentis et cetera. Item si placet quod curia suo officio possit compellare omnes illos qui habuerent de bestis fratrum de Locedio ut ipsas bestias restituant sumarie absque strepitu iudiciorum illas videlicet que gratis per dictos fratres non fuissent donate in reformacione conscilii facta partita fuit maior pars in concordia super facto ordinamentorum et cetera, super concedenda ballia domino iudici et suo officio possit compellare illos qui habuerent de bestiis Locedii et cetera, fuerunt in concordia quod dictus iudex habeat plenam balliam compellandi illos qui de dictis bestiis habuerunt aliter quam dono vel gratis, ad ipsarum restitucionem pignori, eisdem fratribus faciendum ad voluntatem suam. Die lune XX^a mensis octubris retulit ea nuncius in predicta curia Taurini mihi Frederico Lurie eiusdem curie notario se de mandato dominorum vicarii et iudicis preconizasse publice per civitatem Taurini sicut moris est infrascriptos in banno librarum centum viannensium pro quolibet, et de malefficio et de strata rupta, occasione quia inculpantur rupisse stratam domini comitis in finibus Taurini et ibi cepisse octo trentanaria ovium et XX^ti bestias de ovibus illorum de Locedio nisi infra terciam diem venentur occasione predicta stare mandatis curie et se deffendere cum ipsi aliis fuerint requisiti ad Montem Calerium per certum nuncium curie Taurini et per nuncium Montis Calerii ut venirent predicta occasione coram predictis vicario et iudice et se deffendere de predictis ad certam diem, ad quam neglexerunt venire, nomina quorum sunt hec: Fredericus Calvus, Pollinus Campagninus, Iacobus Candiolius, Pascalis Testa, Petrus de Rosseto, omnes de Monte Calerio et Guillelmus de Silonga.

(ST) Ego Fredericus Luria, notarius curie civitatis Taurini pro illustri domino Thomaso de Sabaldia comite domino civitatis Taurini, hanc cartam ut supra ex auctentico exemplavi et in formam publicam reddegi et de predictis libris consciliorum et cridarum curie civitatis Taurini extraxi precepto et auctoritate suprascripti domini Pagani iudicis, nichil addito vel diminuto quod mutet sensum vel sentenciam, ad peticionem predicti fratris Antonii cellerarii nomine monasterii Lucediensis hac ideo me subscripsi et signum meum apposui et con(suetum).
 

Serie Generale 308d

(ST) Anno dominice nativitatis millesimo CCLXXXI, indicione IX, die XVIIII mensis decembris, in civitate Taurini ante domum quo ius redditur,  presentibus domino Ardicione de Ruvore et Peroto domine[1] Iule et aliis ad hoc testibus convocatis. Veniens frater Antonius de Petra monachus et cellerarius monasterii de Locedio ante presenciam discreti viri domini E(blonis) de […], inclitis vicarii Pedemontis pro illustri vicedomino Thomaso de Sabaudia eidem domino vicario, nomine dicti monasterii, dixit quod eidem dignaretur et vellet restitucione ovium ablatarum fiat facta si placeret ostendendo eidem attestationes et probationes testium super hoc productorum de robaria facta ante civitatem Taurini ovium fero monasteri prelibati per homines se in terra dicti domini Thome comitis receptantes, eique dixit qualiter coram eo plures et sub pluribus vicibus comparverat occasione iamdicta, alioquin dictus frater ob hanc causam prefatum dominum Thomam comitem addiret et fratri gestionem proponeret coram eo.

Ego Guillelmus Tavanus, notarius Taurini, publicum instrumentum et hanc cartam rogatus tradidi et scripsi.